Leven als een ICT-Gigolo
Het is nu ongeveer zes maanden dat ik bij mijn huidige werkgever werkzaam ben, op bezoek bij cliënten om hun ICT-gerelateerde behoeftes te vervullen als een ware Techolo. Ondertussen nader ik mijn 200ste afspraak, tijd om op wat zaken te reflecteren en wat vragen te beantwoorden die mensen over mijn werk hebben.
Ik begon in maart dit jaar, vol onwetendheid zetten ik de uren die ik vrij van school was op “beschikbaar”. Hiermee hoopte ik dat er geen afspraken aan mijn neus voorbij gingen omdat ik op die dag en tijd niet zou kunnen… het liep storm, ik werkte bijna 40 uur in een week waar ik ook nog naar school ging. “Oeps”, het levert natuurlijk wel wat op maar zo kon ik het niet combineren met mijn opleiding. Gelukkig is het een gigantisch voordeel dat het een hele flexibele baan is, ik kan mijn beschikbaarheid online doorgeven per week om zo inkomsten, school en vrije tijd te combineren.
Een nadeel is soms wel het maken van genoeg uren, zeker rond de zomertijd is het karig qua afspraken, maar ook als afspraken snel zijn afgerond. Je moet je voorstellen dat je soms een uur onderweg bent en binnen een halfuur klaar bent met je afspraak om vervolgens weer een uur terug te reizen, dat is dan een halfuur loon en een reiskostenvergoeding van 2,50. Daarom kies ik er vaak voor om veel beschikbaar te zijn op één dag in plaats van die uren te verspreiden over meerdere dagen. Ik rek mijn afspraken nooit. Wanneer het klaar is, is het klaar. Daarentegen
ben ik wel streng in het afronden van de halfuren, tenzij de afspraak zodanig is gelopen dat ik me daar lullig bij voel.
Maar het fijne is het ontmoeten van diverse klanten, die 98% van de gevallen blijven bedanken terwijl ik opruim, mijn werkbonnen uitschrijf en afscheid neem. Ook is het leuk om bij klanten terug te komen nadat ik ze al een keer geholpen heb.
Observatie: Mensen kennen de term “64-bit”
Maar hebben geen idee wat het impliceert. Klanten installeren grootschalig juist net de verkeerde versie, “De computer is gloednieuw, ik zou toch wel het nieuwste van het nieuwste erin hebben zitten?” “Ik gokte maar welke ik moest hebben”. Soms hebben ze 64-bit Windows gekocht terwijl ze maar beschikken over 2GB RAM en niet van plan zijn dat uit te breiden. Ik wil niet zeggen dat het dom is, bij aankoop is het één van de tientallen cijfertjes die geen betekenis voor ze hebben. Lijkt me handig als er duidelijker over geïnformeerd wordt op bijvoorbeeld verpakkingen of door retailers. Of niet, des te groter het klantenregister natuurlijk.
Observatie: Netwerk? bweuh?
Klanten hebben vaak geen idee dat er netwerk in hun huis bevindt, vaak vraag ik of ik de router of het modem kan bekijken… ze hebben geen idee wat ik bedoel of waar het is, tegenwoordig volg ik al de kabels terwijl ik de vraag stel. Aan de andere kant overschatten sommige mensen hun netwerk. Als je door middel van wifi verbinding wil maken, zorg dat je een wifi ontvanger in je pc of laptop hebt zitten…
Observatie: Wachtwoord onthouden?
Klanten hebben vaak meer dan een paar accounts, daarbij horen meer dan een paar wachtwoorden. Wachtwoorden voor emailadressen, internetsite-accounts, netwerksleutels, etc. Wat klanten doen is dat ze die allemaal laten onthouden door de programma’s, als ze worden opgeschreven dan vooral in een chaotisch halfbijgehouden boekje waar ieder wachtwoord al een keer is gereset omdat ze het boekje niet konden vinden. Ik blijf vrijwel altijd kalm bij klanten, maar als ik vraag “hier moet u even uw wachtwoord invullen” en ik krijg een “O__o”-blik, dan moet ik innerlijk (figuurlijk) wel even diep ademhalen en tot tien tellen.
Observatie: Ubuntu komt verassend vaak voor
En dan is het probleem vaak niet eens Ubuntu-gerelateerd. Het gaat meer om het kijken wat mis is met de oplader, printer of ze willen de computer klaar maken om over te dragen aan iemand anders. Grappig om te zien.
Vraag: Zijn er plekken waar je vaker komt dan gemiddeld?
Amstelveen. Geen idee waarom, maar ongeveer 40% van mijn afspraken zijn daar. Amsterdam West/Osdorp volgt met circa 25%.
Vraag: Welke problemen komen het vaakst voor?
Vaak zijn de problemen aan verkeerde instellingen te wijten. Bijvoorbeeld: de .pdf extensie is gekoppeld aan Office Word, default opslaglocatie staat verkeerd, verkeerde browser is als standaard ingesteld, etc. Daarnaast komen printerproblemen vaak voor, maar soms bellen ze al voordat ze überhaupt de printer uit de doos hebben gehaald uit vrees dat ze het verkeerd doen. Ook
netwerkproblemen komen vaak voor: netwerksleutel vergeten, kan geen verbinding met wifi maken of geen internet erbinding. Maar het vaakst willen mensen gewoon les of een schoonmaakbeurt. Voor de PC dan.
Vraag: Hoe ziet de gemiddelde klant eruit? (leeftijd, niveau, etc)
Ik zou zeggen dat ongeveer 65% van mijn afspraken bij vrouwen van 50+ zijn, die op laag niveau verstand hebben van zaken. Ze weten over het algemeen de knoppen wel te vinden om te printen, naar google te surfen, een mail te versturen, dat soort dingen. Zij willen meestal wat vragen beantwoord krijgen en hebben een waslijst daarvan, met wat kleine probleempjes erin verwerkt. Af en toe kom ik bij senioren terecht, die echt alles nog moeten leren (hoe open je Word, hoe verstuur je een mail, etc). Nog zeldzamer zijn klanten onder de 40. Die kampen meestal met defecten of met Windows die in duigen is gevallen.
Vraag: Kan je alles oplossen?
“Alles” is natuurlijk overdrijven, maar waarvoor ik word opgeroepen kan ik vaak oplossen. Voor iedere 20 afspraken zit er gemiddeld eentje tussen die ik niet (direct) op kan lossen, daar moet ik of nog een keertje langskomen met nieuw materiaal of de situatie is simpelweg verloren bijvoorbeeld door een hardwarefout.
Heb je zelf een vraag? laat iets achter in de comments, dan verwerk ik ze hier verder indien mogelijk.
Halo Reach – Een Montage
Het is ongeveer 2 maanden sinds Halo Reach uitkwam en na flink wat tijd in de Multiplayer gestoken te hebben heb ik aardig wat materiaal kunnen verzamelen, voornamelijk zogeheten “Multi-Kills”.
Het komt erop neer dat je een kill met een andere kill opvolgt binnen 4 seconden, zonder zelf dood te gaan uiteraard.
Ik ben geen Pro dus de volgende montage bevat het beste van mij gedurende 2 maanden.
Halo Reach Review
Het is alweer drie jaar geleden sinds ik door weer en wind en veel anticipatie een Halo game kon ophalen. Nu is het deel 4, een prequel op de orginele Halo, Reach.
Halo Reach is tevens ook het laaste deel dat door Bungie gemaakt wordt, 343 Industries zal in de toekomst Halo games maken.
De Halo games staan bekend om hun interresante singleplayer, tijdrovende multiplayer en de minderjarige fanboys. De singleplayer is goed uitgewerkt, het laat heel goed zien hoe de Covenant (aliens) van een kleine sluipinvasie tot een “all-out war” maken. Je vecht eerst in kleine getallen tegen kleine groepjes Covenant, daarna breukt de pleuris uit als alle militaire stations niks te tegen de Covenant kan beginnen en jij als speler van plek tot plek vitale plekken probeert te redden. Het eindigt met dat de mensheid compleet verloren is tegen de Covenant invasie en dat hun enige hoop rust op een zekere AI, een zekere SPARTAN en een zeker schip het veldslag van Reach kunnen ontsnappen. Kortom het is goed uitgewerkt en brengt echt het gevoel dat je een verliezend gevecht hoopt te winnen.
De multiplayer is waar Halo zich jaren lang staande houdt en dat is maar goed ook, want om een zogehete Rank te stijgen ben je best verdraaid lang mee bezig. Om je toch de kans te geven wat extra credits te verdienen, geeft Bungie per dag vier dagelijkse uitdagingen die je kan voltooien voor een credit-boost. Ook is er een wekelijkse uitdaging, die een meer tijdrovende uitdaging bevat maar wiens beloning het des te meer waard maakt om ze te voltooien.
De manier waarop Halo 2 Xbox Live revolutioneerde doet Reach nog een keertje. Het is makkelijk dan ooit om te zien wie van je vrienden ook Reach spelen en met 2 drukken op de knop kan je bij die persoon voegen om samen te spelen. is hij op dat moment bezig in een potje? Dan kom je bij hem zodra hij klaar is, erg handig wat niemand op Xbox Live nog heeft gedaan.
Voor de statistiek-geile onder ons biedt Bungie ook op hun website uitgebreide gegevens over wat jij allemaal uitspookt online.
Al met al is Halo Reach smullen van de content die het biedt, en er zit zoveel in, niemand zal het allemaal 100% kunnen benutten.
Een Halo game die gebouwd is om jaren mee te gaan.
Programmeren? Oh shit…
Vandaag is het de derde officiele lesdag van mijn HBO opleiding “Game Development”. De klas is aardig groot, ik zou zeggen zo ongeveer 30 studenten, met voornamelijk een MBO Marketing en Communicatie achtergrond.
Nou hebben die voor deze opleiding gekozen, omdat ze van games houden dus dan zullen ze het maken ervan vast ook wel leuk vinden. Nou hebben we tot vandaag vooral vaklessen gehad over debriefings, doelgroepen en dergelijke. We zijn nog niet ingegaan op het belangrijkste aspect van Game Development: Programmeren.
Tot vandaag, want het was vandaag zover dat we Programming Principles les kregen. Er is in de klas ook een aardig percentage van MBO Applicatieontwikkelaren die wel raad weten met code, maar bij de eerder genoemde groep van Marketing en Communicatie brak paniek uit zodra er een stukje code op de beamer werd getoond en werd gevraagd of ze dit konden reproduceren.
Programmeren is voor iedereen een keer nieuw en ingewikkeld, maar ik kreeg toch het idee dat sommige mensen hier voor de verkeerde reden zaten. Wat ook op zich geen ramp is, de eerste 10 weken zijn voor oriëntatie.
De eerste lesstof ging over het principe van Java (hoe werkt het) en een stukje “Hello World”. Nou had ik de lesstof vooraf een keer doorgelezen een week terug en wist wat me te doen stond: JDK installeren, de Environment Variable “Path” bijwerken, de code zoals die op de beamer stond overnemen, “compilen”, “runnen” en klaar. Nou ben ik niet het type dat dan met zijn armen over elkaar gaat zitten, ik was wel bereid om de N00bs (ik was er ook één en ik bedoel het niet lullig) te helpen om ze door de stappen heen te helpen, en zo waren er nog 3 studenten die andere hielpen.
Het heeft iets geholpen, maar ze zijn terecht overdonderd door hoe dat programmeren werkt. Het zal minder worden per les, waarin steeds meer spreekwoordelijke kwartjes zullen vallen. Ook is er een verplicht boek voor het vak wat doorgelezen kan worden, kunnen ze alles nalezen wat behandeld word en als ze dan echt gemotiveerd zijn om spellen te maken zouden ze daar goed aan doen en de bijbehorende opdrachten te maken totdat ze het zonder het boek kunnen.
Java is niet de meest simpele taal en de les ging snel voor absolute beginners. Het is goed voor te stellen dat ze het verwarrend vonden, daar komt bij dat ze ook doorhebben dat er ook een deel is dat de les juist heel makkelijk vondt. Er zullen misschien bij sommigen twijfels opkomen. “Wil ik wel spellen MAKEN?”, misschien dat ze meer de animatie kant op gaan of meer de design kant op. Er zullen ongetwijfeld ook mensen bij zitten die helemaal van game-gerelateerde studies afzien.
Mijn inschatting is dat de klas redelijk snel afslankt, dat je spellen leuk vind om te spelen is gewoon niet genoeg om de studie door te komen naar mijn mening.
Als trap na hebben we ook nog als opdracht om een SVN client te installeren en uitproberen, nou heb ik daar al 2 jaar mee gewerkt, maar wederom zijn er heel veel mensen die niet al te onterecht “WTF’en”.
Ik ben blij dat ik op mijn MBO al ervaring en kennis heb opgedaan in Actionscript en PHP. Want vanaf 0 beginnen hier op het HBO… dat is pittig.
Smelten
21 Juli: Het is alweer een paar weken echt zomer. Het kwik blijft ruim boven de 20 graden Celsius, muggen terroriseren de slaapkamers, ijs- en drink-voorraden worden in rap tempo geplunderd en de ventilator staat op zijn orkaanstand. Voor de seizoenen zijn personen onder te verdelen in 3 categorieën: Winter mensen, Zomer mensen en de mensen die nooit tevreden zijn met het huidige seizoen. Ikzelf ben van de winter, het is heerlijk om jezelf op te warmen maar jezelf laten afkoelen is vaak lastiger. Het helpt vooral niet dat het hier in de lage landen zo benauwd word, dit maakt slapen zonder een deken nog een zweet-festijn. Nou ben ik ook fysiek slechter afgesteld op dit benauwde weer, zo heb ik in 2009 (had ook zo’n lekkere zomerperiode) tijdens werk mijn enige ziekteverlof opgenomen. Iets met bloedneuzen, maar genoeg daarover.
Naast productiviteit zijn ook vrijetijdsbezigheden van mij ook niet ideaal. Gamen? computers en spelcomputers genereren flinke warmte, als er iets voor een paar uur aanstaat kan het zo een paar graden warmer worden in de kamer. Hierdoor krijg je enorm smerige zweethandjes en het word er in het algemeen niet prettiger op om de kamer te verblijven.
Fietsen? Prima, alleen zijn schone kleren, een halve liter ijskoud water en een douche verplicht (mits je het lukt om uit je vorige, zweet-lijm besmeurde, kleren kan komen). En Drummen? Noem het gebrek aan toewijding maar daar waag ik me niet aan tenzij het een koele dag is, sorry als ik de verwachting om de nieuwe Keith Moon te worden niet kan naleven hierdoor.
Nee je moet naar buiten. Het liefst ergens met zwembaar water, drinkbare koude vloeistof en daar je tijd al zwemmend, duttend, lezend, drinkend en bakkend door te brengen tot het in de avonduren hopelijk weer wat afkoelt, want je zal vroeg of laat wel weer naar binnen moeten. Dit is volledig in strijd met wat “geeks” willen doen in hun zomervakantie. Binnen achter de apparatuur smelten gaat ons snel te ver, we zoeken dan vaak de toevlucht buiten met een laptop of handheld als we dan toch de behoefte eraan hebben.
Speluitgevers mijden de zomer ook als de pest, wat zorgt voor een kale zomer qua nieuwe releases. Zoals net beschreven is dit enigzins slim aangezien het vaak te heet is, maar ik vraag me toch of waarom er echt nul komma nul, nada, niks word uitgebracht. De zomer is in zijn geheel geen oven, er is 0 concurrentie en kinderen hebben vakantie (wat gelijk staat aan een zee van vrije tijd). Alle releases vinden plaatst na de zomer, meestal begint die golf eind September en neemt af op zijn hoogtepunt medio December. Dan zijn alleen nog de “laatkomers” die in de eerste 3 maanden van het nieuwe jaar komen.
De zomer is uiteindelijk veel dragelijker geworden na de paar weken waarover dit bericht gaat, maar wat een waardeloze geek-zomer is het geweest.
De Diploma Uitreiking
Mijn diploma uitreiking vond recentelijk plaats, 6 Juli om precies te zijn bij pakhuis de Zwijger. Veel van de mediatechnologen had ik alweer een week niet gezien, en sommige van de leraren langer dan dat. Om ze buiten school te zien had al iets gezelligs op zich, het mooie weer helpt daar natuurlijk bij.
Bij aankomst was bijna iedereen al gearriveerd. Na een kort rondje voorstellen van mijn moeder en vriendin, veranderde het gespreksonderwerp al snel op mijn vorige blogpost (Bye Bye MBO). Zowat iedereen had hem ondertussen gelezen en de diegene dat nog niet gedaan hadden vroegen om de link, dat is leuk om te horen en waardeer de complimenten zeer.
Tijdens de uitreiking werden we in het costuum gehezen dat je normaal ziet bij afgestudeerde universtairen, dat zagen we niet aankomen en het feit dat het allemaal grote maten waren hielp niet voor sommigen die wat kleiner zijn *kuch*. Ouders hebben naar hartelust foto’s genomen van de kinders die zich lichtjes gegeneerd voor het podium bevonden. Toen iedereen zijn diploma had werd er onderling gepraat. Niet over de uitreiking natuurlijk, maar “Wie gaat waar voetbal kijken?”. Ik koos ervoor om met de meeste bij de locatie te blijven die op verschillende plekken schermen had staan.
Na een glas bier met muntjes te halen, werd door een mysterieuze figuur mij een handvol muntjes in de handen gedrukt (iets van 40 muntjes, waar 1 muntje gelijkstaat aan 1 consumptie).
Het is dan ook overbodig om te zeggen dat we ons om bier niet hoefden te bekommeren.
Nadat Nederland de uitgang wees aan Uruguay hadden we nog steeds meer dan genoeg muntjes om van te genieten. We zijn dan ook nog geruim na de wedstrijd aan het drinken en napraten, over naopleidingen, werk, de opleiding en mijn blog kwam ook weer ter spraken. Hij zou nog doorgestuurd worden, dat heb ik gemerkt. Op 2 dagen zijn er pieken in mijn views, dag van de post zelf en de dag na de uitreiking op specifiek die blogpost. Nogmaals is het leuk om ook van de leraren, die me les hebben gegeven, goed in de smaak viel vanwege de eerlijke kritiek en wat ik wel als goed heb beschreven. (of het was de alcohol die praatte 
)
Al met al was het erg gezellig, moge iedereen het de komende jaren goed verlopen.
